Dzisiaj jest : 17 stycznia 2021 - Druga Niedziela zwykła

Czytania na dziś

17 I 2021 r., Niedziela
Druga Niedziela zwykła
Czytanie pierwsze
(1 Sm 3, 3b-10. 19)
Czytanie drugie
(1 Kor 6, 13c-15a. 17-20)

LITURGIA

15 stycznia 2021 r., Piątek
Dzień Powszedni
Chrystus ma władzę odpuszczania grzechów

Rok B, I

PIERWSZE CZYTANIE
(Hbr 4, 1-5. 11) Śpieszmy do odpoczynku Bożego

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Lękajmy się, gdy jeszcze trwa obietnica wejścia do Bożego odpoczynku, aby ktoś z was nie mniemał, iż jest jej pozbawiony. Albowiem i my otrzymaliśmy dobrą nowinę, tak jak i tamci, lecz tamtym słowo usłyszane nie było pomocne, gdyż nie łączyli się przez wiarę z tymi, którzy je usłyszeli.

Wchodzimy istotnie do odpoczynku my, którzy uwierzyliśmy, jak to Pan powiedział: ?Toteż przysiągłem w swym gniewie: Nie wejdą do mego odpoczynku?, aczkolwiek dzieła były dokonane od stworzenia świata. Powiedział bowiem Bóg na pewnym miejscu o siódmym dniu w ten sposób: ?I odpoczął Bóg w siódmym dniu po wszystkich dziełach swoich?. I znowu tamże: ?Nie wejdą do mego odpoczynku?.

Śpieszmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie poszedł za tym samym przykładem nieposłuszeństwa.

PSALM
(Ps 78 (77), 3 i 4bc. 6-7. 8 (R.: por. 7b))

To, co usłyszeliśmy i poznaliśmy, *
i co nam opowiedzieli nasi ojcowie,
opowiemy przyszłemu pokoleniu, *
chwałę Pana i Jego potęgę.

Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy

O tym ma wiedzieć przyszłe pokolenie, *
synowie, którzy się narodzą,
że mają pokładać nadzieję w Bogu ?
i nie zapominać dzieł Bożych, *
lecz strzec Jego poleceń.

Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy

A niech nie będą jak ich ojcowie *
pokoleniem opornych buntowników,
pokoleniem, którego serce jest niestałe, *
a duch nie dochowuje wierności Bogu.

Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy

EWANGELIA
(Mk 2, 1-12) Chrystus ma władzę odpuszczania grzechów

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszano, że jest w domu. Zebrało się zatem tylu ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę.

I przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili nosze, na których leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: ?Dziecko, odpuszczone są twoje grzechy?.

A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: ?Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga??

Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: ?Czemu myśli te nurtują w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć paralitykowi: Odpuszczone są twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje nosze i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów ? rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje nosze i idź do swego domu!?

On wstał, wziął zaraz swoje nosze i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga, mówiąc: ?Nigdy jeszcze nie widzieliśmy czegoś podobnego?.