Dina Belanger urodziła się 30 kwietnia 1897 r. w Quebecu (Kanada) i tego samego dnia została ochrzczona. Była jedynym dzieckiem zamożnych rodziców, którzy otoczyli ją troską i miłością oraz zapewnili jej staranne wykształcenie. Ukończyła szkołę podstawową sióstr ze zgromadzenia Notre-Dame, a następnie przez dwa lata uczyła się w szkole z internatem w Bellevue.
Ważnym wydarzeniem jej dzieciństwa była Pierwsza Komunia św., do której przystąpiła mając 10 lat. W Wielki Czwartek następnego roku doświadczyła mistycznej bliskości Jezusa.
Po skończeniu szkoły w Bellevue wyjechała do Nowego Jorku, gdzie przez dwa lata kontynuowała studia muzyczne. Uczestniczyła także w życiu artystycznym wielkiej metropolii. Po powrocie do rodzinnego miasta dała kilka koncertów i choć odniosła znaczne sukcesy, pozostała bardzo skromna. Włączyła się w życie parafialne, odwiedzając chorych i ubogich oraz pomagając w szyciu paramentów liturgicznych.
Jeszcze w czasie pobytu w Nowym Jorku zetknęła się ze swoją przyszłą rodziną zakonną - Zgromadzeniem Sióstr Jezusa i Maryi. 11 sierpnia 1921 r. wstąpiła do nowicjatu w Sillery (Quebec), a dwa lata później złożyła profesję zakonną. Przełożona widząc, że Dina żyje w wyjątkowej zażyłości z Bogiem, poprosiła ją o opisanie działania łaski Bożej w jej duszy. Podjęła się tego zadania w duchu posłuszeństwa, choć - jak sama podkreśliła - kosztowało ją to wiele. W ten sposób powstała Autobiografia, cenne świadectwo jej bogatego życia wewnętrznego.
W pierwszych miesiącach pobytu w zakonie zapadła na groźną chorobę, z której nigdy do końca się nie wyleczyła i która kilka lat później spowodowała jej śmierć. Umarła 4 września 1929 r. w opinii świętości. Beatyfikowana została przez św. Jana Pawła II w 1993 roku.